کنترل آب استخر با استفاده از استانداردهای بهداشتی

آب استخر در معرض ذرات و آلاینده های مضر قرار دارد. اگر به درستی نگهداری نشود، آب موجود در استخر حاوی طیف وسیعی از میکروب ها، باکتری ها، ویروس و … قرار می گیرد. کنترل آب استخر از جمله اقدامات مهم برای حفظ سلامتی شناگران است که باید به طور منظم انجام شود. دستورالعمل هایی بابت این موضوع صادر شده است و اجرای آن ها با کیفیت آب ارتباط مستقیم دارد.

با توجه به فراگیر بودن بسیاری از بیماری ها از طریق آب استخر، کاهش کیفیت آب تهدید بزرگی برای شناگران خواهد بود. علاوه براین آلاینده های فیزیکی، شیمیایی و میکروب از روش های مختلف مانند ادرار، عرق بدن، ترشحات بینی و گلو و محصولات آرایشی و بهداشتی وارد آب استخر می شود.

انواع بیماری های تهدیدکننده در آب استخر

بیماری هایی که توسط آب منتقل می شوند به چند دسته اصلی تقسیم بندی شده اند:

عفونت های پوستی:  این دسته از عفونت ها شامل زرد زخم، التهاب گوش، اگزما، ورم ملتحمه چشم است.

بیماری های قارچی: مشکلات قارچی همچون بیماری خارش پا از راه سطوح آلوده انتقال می یابد.

بیماری های مقاربتی: بیماری های گوارشی مانند انگل ژیاردیا، آمیب های آنتاموبا، نگلریا، اسهال، تب پونتیاک و … از انتقال باکتری های خطرساز ایجاد می شوند.

تنها راه جلوگیری از بروز این بیماری ها، کنترل کیفیت آب استخر با استفاده از استانداردهای بهداشتی است. اجرای تصفیه و طی کردن مراحل گندزدایی و ضدعفونی کمک می کند آب استخر فضای امنی برای شناگران باشد. انجام آزمایشات شیمیایی و میکروبی موجب تشخیص وضعیت آب استخر می شود. هر چه گندزدایی و کشتن میکروب ها حرفه ای تر انجام شود، صاف و زلالی آب استخر قابل مشاهده خواهد بود.

پارامترهای مهم در کنترل آب استخر با استانداردهای بهداشتی

از جمله پارامترهای مهم برای بررسی کیفیت آب استخر به شرح زیر است:

PH آب استخر:

PH نشان دهنده میزان اسیدی و قلیایی آب است. این مقدار برای آب استخرها باید بین 2.7 الی 8 باشد. نشانه های PH کم شامل سوزش چشم، ایجاد لک، خورندگی سطح و سوزش پوست است. در صورت بالا بودن PH آب استخر نیز آب کدر به نظر می رسد و به کاهش اثربخشی کلر پی می بریم.

دمای آب استخر:

کنترل آب استخر برای استخرهای سرپوشیده مورد اهمیت قرار می گیرد. دمای هوا باید حدود 3 درجه سانتی گراد گرمتر از دمای آب استخر باشد. دمای ایده آل آب استخرهای عمومی 27 درجه و در حالت مناسب بین 26 الی 28 است.

دمای استخر نباید از 29 درجه بیشتر شود. زیرا شنا کردن در دمای بالا باعث وقفه تنفسی خواهد شد.

شفافیت آب استخر:

یکی دیگر از ویژگی های مهم در سنجش کیفیت آب استخر، بررسی زلال و شفافیت آب است. آب باید از نظر عدم ذرات معلق و کلوئیدی بررسی شود. همچنین هیچ تماسی بین پوست و عوامل گندزا و میکروارگانیسم وجود نداشته باشد. درصد شفافیت باید به حدی باشد که صحفه سیاه و سفید به قطر 15 سانتی متری در عمیق ترین جای استخر به راحتی تشخیص داده شود.

حداکثر مجاز مواد شیمیایی در آب استخر طبق استانداردها

بعد از فرآیند گندزدایی و تصفیه آب، بیشتر میکروارگانیسم ها از بین می رود. تنها مسئله ای که باقی می ماند، میزان آلودگی نهایی حاصل از ترشحات دهان، پوست، ادرار و بینی است.

در جدول زیر حداکثر مواد شیمیایی در آب استخر آمده است:

آزمایش ها	حداکثر مجاز	واحد اندازه گیری
PH	7.2 الی 8.8	————-
TDS(مواد محلول)	800	Mg/l
MBAS	0.3	Mg/l
کدورت	0.5	NTU
قلیاییت فنل کربنات بر حسب CaCO3	————–	Mg/l
سختی کل بر حسب CaCO3	180 الی 250	Mg/l
آمونیاک بر حسب NH3	1.5	Mg/l
کلر باقیمانده	1 الی 3	Mg/l
پرمنگنات بر حسب KMnO4	10	Mg/l
عمق سکی	300	cm

در جدول زیر حداکثر مجاز میکروبی آب استخر را مشاهده می کنید:

آزمایش ها	حداکثر مجاز	واحد اندازه گیری
میکروب های هوازی در دمای 22 درجه سانتی گراد	کمتر از 200	ML/
میکروب های هوازی در دمای 36 درجه سانتی گراد	کمتر از 200	ML/
کلیفرم های مدفوعی	Negative	Ml 100/
استرپتوکوک های مدفوعی به روش فیلتراسیون	کمتر از 100	Ml 100/
استافیلوکوکوس اورئوس به روش فیلتراسیون	کمتر از 50	Ml 100/
جستجو سودوموناس به روش فیلتراسیون	Negative	Ml 100/

کلام آخر

بررسی کیفیت آب استخر براساس استانداردها از جمله اقدامات ضروری است که باید مسئولین استخرها نسبت به آن توجه ویژه داشته باشند. هر چه روی این موضوع تاکید بیشتری صورت گیرد، کیفیت و عملکرد استخر بهتر خواهد بود و تمان نگرانی ها در مورد سلامتی شناگران از بین می رود.